WARNING! The forum will only function when logged in, otherwise you WILL get an error! I am sorry for the trouble. Please login here to use the (dutch) forum about chastity.

Laatste blogs

Forum problemen?

Please prove you are human!

Who's online

We hebben 363 gasten en geen leden online

Laatste topics

Topic-icon Het dragen van een kuisheidsgordel (persoonlijke post)

  • chastityslave22
  • chastityslave22's Profielfoto Onderwerp Auteur
  • Offline
  • Gebruiker
  • Gebruiker
Meer
10 jaren 10 maanden geleden #312 door chastityslave22
Het dragen van een kuisheidsgordel (persoonlijke post) werd gestart door chastityslave22
Over het gebruik van kuisheidsgordels

Zowel binnen huwelijken als binnen SM-relaties wordt sexuele trouw vaak door één van de partners hoog aangeslagen. Met name veel mannen hebben er in de praktijk echter grote moeite mee om hun sexuele behoeften elke keer weer uit te stellen tot ook de ander toevallig zin heeft, en zich in de tussentijd elk sexueel genot te onthouden door volledig kuis te blijven. Zij masturberen regelmatig zodra de hormonen beginnen op te spelen, of kunnen dan de verleiding vreemd te gaan niet weerstaan. Daar lijdt vaak de sexuele relatie met hun vaste partner onder, omdat zij hun energie al elders hebben verbruikt. In zulke gevallen vormt het dragen van een kuisheidsgor-del een goede oplossing.
Volgens de overlevering oorspronkelijk in de Middeleeuwen uitgevonden ten behoeve van ridders die op Kruistocht gingen en hun vrouw niet 'onbeheerd' wilden achterlaten, maakten zij met de opkomst van de BDSM-wereld in de vorige eeuw een enorme comeback, zodat er nu veel verschillende modellen op de markt zijn gebracht. Die lopen uiteen van hele simpele, slechts geschikt voor een spel van een paar uur, tot zeer gecompliceerde, bedoeld om langdurig, voor dagen, weken, maanden, soms zelfs jaren achtereen gebruikt te kunnen worden.
Veruit de meeste kuisheidsgordels (zeker zo'n driekwart) worden tegenwoordig echter niet door vrouwen, maar door mannen gedragen, die hun sexuele aandrang over het algemeen moeilijker door zelfdiscipline in bedwang weten te houden. De helft van de gordels wordt daarbij in een heterosexuele, de andere in een homosexuele context gebruikt. De aanschaf van een serieuze gordel met het oog op regelmatig langdurig gebruik is dan ook een belangrijke beslissing, die diep in de bestaande onderlinge verhouding van twee partners ingrijpt, omdat zij de één absolute macht over het sexleven van de ander verschaft, en daarmee een sterke asymmetrie in de relatie creëeert (of bevestigt).

Een goede kuisheidsgordel maakt namelijk in elk geval elk genitaal - en het liefst ook anaal - geslachtsverkeer volstrekt onmogelijk, en bij mannen tevens erectie, masturbatie en ejaculatie. Ook dat eerste is niet onbelangrijk, om zijn gevoel van kuisheid te behouden en zo zijn sexuele frustratie te versterken, zodat hij ten opzichte van de partner des te gewilliger wordt om als beloning daarvoor ook zelf aan zijn trekken te kunnen komen. Om ontsnapping te voorkomen, moet een goede gordel nauw op het lichaam van de drager/draagster aansluiten, en dat betekend dat hij het beste op maat kunnen worden gemaakt. Uiteraard is behalve stevig, onbreekbaar materiaal ook een degelijk slot onmisbaar, om de gordel ongestoord zijn beoogde 'heilzame' werking te laten vervullen.
Om langdurig gedragen te kunnen worden, is het noodzakelijk dat de gordel onder gewone kleding niet opvalt, de normale stoelgang niet belemmert, en bij het liggen, zitten, staan en lopen niet teveel hindert. Ook moet het uiteraard mogelijk zijn om de genitaliën schoon te houden terwijl de gordel gewoon op slot blijft, en dat betekent dat die tegen water en zeep bestand moet zijn. Duurzame kuisheidsgordels zijn daarom vrijwel altijd van roestvrij staal vervaardigd. Met het oog op de hygiëne is het overigens wel raadzaam om ingeval van langdurig gebruik de schaamstreek van de drager volledig kaal te scheren alvorens hem of haar de gordel wordt aangelegd.
Kuis blijven met behulp van een kuisheidsgordel is moeilijker dan het misschien lijkt. Natuurlijk hoeft de drager van de gordel zich geen 'zorgen' meer te maken: zodra hij/zij op slot zit, wordt hem/haar elk sexueel genot onthouden, en de sleutelhoud(st)er bepaalt voor hem of haar hoe lang dat zo blijft. Maar nog los van het feit dat een gordel toch op den duur kan gaan knellen, kan het dragen ervan psychologisch heel zwaar zijn, juist omdat de drager weet dat hij/zij geheel aan een ander overgeleverd is.
Zeker voor mannen gaat dat op. Bij de meesten van hen bestaat een grote natuurlijke behoefte om regelmatig te masturberen, en als dat niet mogelijk is op het moment dat een man 'het niet meer houdt', vergt het van hem een grote bereidheid tot overgave om zich bij de onmogelijkheid klaar te komen neer te leggen en zich aan zijn afgedwongen kuisheid te onderwerpen.
Natuurlijk: de gordel dwingt het fysiek af, maar de drager kan van geilheid half gek worden, als hij niet weet hoe met zijn kuisheid om te gaan. Het is dan ook raadzaam om de duur van de afgedwongen kuisheid, en dus de periodes waarin de gordel ononderbroken gedragen moet worden, slechts geleidelijk op te voeren, om de drager aan zijn positie van machteloosheid te laten wennen.

Ik moet zelf een kuisheidsgordel gaan dragen

Laat ik in dit verband iets over mijn eigen ervaringen vertellen. Zelf ben ik niet in staat mijn sexuele driften volledig te beheersen; normaliter trek ik mij elke dag (vaak meermalen) af. Dat was jaren geleden al zo. Tegenover mijn toenmalige Meester draaide ik er wel eens om heen, wanneer ik naar een leerbar of sexfeest was geweest en mijn Meester vroeg of ik daar misschien zonder zijn toestemming wat had uitgespookt.
Hij had mij verboden vreemd te gaan, maar ik kon de verleiding niet altijd weerstaan. Daardoor werd ik als sexslaaf lui en ongeconcentreerd, want ik was soms al aan mijn trekken gekomen voordat ik Hem van dienst moest zijn. Dat begon hij op den duur uiteraard te merken en wekte zijn terechte wantrouwen op. Op een gegeven moment, toen ik duidelijk weer eens buiten de pot had gepist, zei Hij kortaf tegen mij dat Hij er nu schoon genoeg van had en dat ik daarom ter disciplinering een stalen kuisheidsgordel moest gaan leren dragen.
Ik sputterde tegen, ontkende aanvankelijk dat ik dit keer gezondigd had, bekende uiteindelijk toch (Zijn toon was te dwingend om obstinaat te blijven), en gaf, toen Hij om die reden nog vastbeslotener werd om mij, en wel op zeer korte termijn, een kuisheidsgordel aan te lagen leggen, tenslotte omwille van het behoud van onze SM-relatie toe, nog niet helemaal wetend wat mij te wachten stond.
Mijn Meester, zo bleek toen direct, had intussen al op Internet naar een geschikte gordel voor mij rondgekeken, en zijn keus was op de zogeheten Carrara gevallen, zo'n beetje het zwaarste en meest 'veilige' model dat hij had kunnen vinden, gemaakt van dik roestvrij staal en geschikt om permanent aan te hebben. Deze stevige stalen gordel zou niet alleen elk geslachtsverkeer, maar ook erecties en orgasmes volstrekt onmogelijk maken. Het voordeel was bovendien dat de leverancier, Walter Goethals, in België woonde, dus niet al te ver weg, want om goed te passen moest de gordel op maat gemaakt worden. Mijn Meester had er al foto's van bekeken, maar die kreeg ik niet te zien - het moest voor mij een verrassing blijven.

http://i395.photobucket.com/albums/pp38/chastityslave22/Carraraoud.jpg?t=1226423027 http://i395.photobucket.com/albums/pp38/chastityslave22/Carrarafrontschild.jpg?t=1226423108
De Carrara in gebruik ter disciplinering van twee onbekende slaven op de website van kuisheidsgordelmaker Walter Goethals

Ik wordt opgemeten

Meteen de volgende ochtend nadat ik had toegestemd, belde mijn Meester al Goethals op om een afspraak te maken. Het volgende weekend reeds reden wij naar hem toe, nadat mijn Meester eerst thuis op advies van Goethals om hygiënische redenen mijn complete schaamhaar had weggeschoren, zodat ik vanonder zo kaal en naakt was als een pasgeboren baby. Tijdens een kort introductiegesprek bij de koffie deelde mijn Meester Goethals mee, welk model Hij voor mij wilde; daarna verdween Hij met hem naar een soort showroom, waar Goethals mijn Meester diverse modellen kuisheidsgordels liet zien en de werking ervan uitlegde.
Zelf moest ik in de kamer blijven wachten, tot er voor en over mij was beslist. Zichtbaar tevreden keerde mijn Meester na een minuut of tien terug: zijn besluit stond nu duidelijk definitief vast. Het zou de speciale Carrara-concept-kuisheidsgordel worden, de zwaarste van allemaal, die niet alleen mijn penis, maar ook mijn ballen buiten mijn bereik zouden brengen.
Vervolgens gingen we naar beneden, waar ik mij moest uitkleden, zodat Goethals mij de maat kon nemen. Ook al was ik als slaaf wel wat gewend, het was toch een hele vernederende ervaring om een vreemde op zo'n klinische en zakelijke manier (los van elk sexueel spel) je intiemste delen te laten betasten, en je ballen en pik te laten opmeten, alsof het ging om de keuring van een stuk vlees op de markt. Goethals deed het met grote precizie, ik moest in diverse posities gaan zitten en staan, want voor een goede pasvorm en een gordel die comfortabel zit, luistert het zeer nauw. Nadat hij alles genoteerd had, kon ik mij aankleden, en reden wij weer naar Nederland terug.

http://i395.photobucket.com/albums/pp38/chastityslave22/Carraraleeg-1.jpg?t=1226423248 http://i395.photobucket.com/albums/pp38/chastityslave22/Carraravanbinnen-1.jpg?t=1226423394
Een nieuwe Carrara van zwaar roestvrij staal ligt al gereed om mij te worden aangelegd.
Links steken de sleuteltjes nog onderin het door de stalen kast beveiligde goudkleurige slot.
Rechts valt goed de opening van de witte peniskoker tussen de twee ballenkooien te zien.


Ik krijg mijn kuisheidsgordel aangelegd

Ongeveer een maand later was de gordel gereed en gingen we weer met de auto naar Goethals. Ik kan niet ontkennen dat ik toch behoorlijk zenuwachtig was, want ik had de Carrara nog steeds niet te zien gekregen, en mijn Meester had mij verboden om op Internet naar plaatjes te zoeken (waraan ik mij ditmaal had gehouden).
Bij Goethals gingen we vrijwel meteen naar zijn werkplaats, waar mijn nieuwe kuisheidsgordel op een kussentje op mij lag te wachten. Ik schrok toch wel een beetje toen ik het enorme glimmende gevaarte zag, dat ik na een korte gewenningsperiode voortaan min of meer permanent zou moeten dragen, opdat mijn Meester absoluut van mijn kuisheid zeker zou zijn. Oef! Zo groot en zwaar had ik mij die Carrara beslist niet voorgesteld! De gordel bezat zeer brede en dikke heupbanden, en vooral het frontschild met de slotkast en de protector oogde zeer imposant. Zou ik mij daar nog wel een beetje normaal in kunnen bewegen? Maar ik had slechts de keuze gehad om mijn gordel te accepteren, of de bons te krijgen, dus ik hield mijn mond, want een Meester vindt makkelijker een volgende slaaf, dan een slaaf een nieuwe Meester.

Ik mocht de gordel eventjes in de hand houden, om alvast het forse gewicht - bijna twee kilo - te voelen, dat ik voortaan om mijn kruis en middel zou moeten torsen, en Goethals legde mij en mijn Meester uit hoe de Carrara precies functioneerde. Daarna kreeg ik bevel mij uit te kleden, en kreeg ik meteen mijn kuisheidsgordel aangelegd.
Hoewel dat op zich - zoals later bleek, toen mijn Meester dat na een schoonmaakbeurt voor de eerste keer zelf moest doen - helemaal niet zo eenvoudig is, was dat toch vrij snel gebeurd, want Goethals had er in de loop der jaren de nodige handigheid in gekregen om het bij een ander te doen. Het was binnen een halve minuut gebeurd. Hij ging eerst achter mij staan, om van achteren de brede stalen heupgordel om mijn middel te vouwen, vervolgens liep hij, terwijl hij de vrije uiteinden daarvan aan de voorzijde vasthield, om mij heen, om tussen mijn benen het zware frontschild met de protector voor mijn geslachtsdelen te grijpen, en vervolgens, de protector naar boven halend, snel mijn pik in de peniskoker te stoppen, voor ik van opwinding een erectie kreeg die dat onmogelijk maken zou. Mijn ballen verdwenen daarna als vanzelf in de ijzeren kooien ter weerszijden van de peniskoker.
Goethals schoof vervolgens de beide uiteinden van de heupgordel in de twee diagonale gleuven van de (met de protector tot één massief geheel samengesmede) stevige stalen kast waarin zich het daarmee zwaar beveiligde sluitingsmechanisme bevond, tot hij de juiste stand had bereikt, en de gordel zich goed strak om mijn middel sloot. Tenslotte bewoog hij het palletje boven het ingebouwde hangslot naar beneden, waarop ik de in de stalen sluitingskast verborgen beugel in het slot hoorde klikken, en de kuisheidsgordel onherroepelijk om mijn middel vast zat.
Mijn Meester stak meteen de sleuteltjes bij zich, en die kreeg ik voorlopig niet meer te zien. Goethals boog, terwijl ik de Carrara dus al aan had, ter afsluiting nog de zware heupgordel op diverse plekken een beetje bij, zodat die overal goed op mijn lichaam aansloot, en tegelijk nergens knelde. Daarvoor beschikte hij over een speciaal stuk gereedschap, omdat het staal zo dik en sterk is, dat je dat niet met de hand kunt doen. Toen konden we vertrekken, en keerde ik opgesloten naar mijn huis terug.

http://i395.photobucket.com/albums/pp38/chastityslave22/Carraragroot.jpg?t=
De nieuwe Carrara nadat hij mij zorgvuldig is aangelegd en veilig op slot is gedaan.
Links en rechts van de afgesloten peniskoker zijn achter de tralies mijn ballen te zien.
De uiteinden van de heupgordel zijn in de kast met het sluitingssysteem vastgezet,
het palletje van het gouden hangslot is naar beneden gedrukt, zodat de beugel is
vastgeklikt, waarna de sleutel er aan de onderzijde uitgetrokken kon worden.


Ik moet mijn nieuwe gordel gaan leren dragen

In het begin vond ik het erg moeilijk om permanent een kuisheidsgordel te moeten dragen. Het maakt duidelijk dat je als slaaf gefaald heb - wat natuurlijk ook zo was - en mijn Meester schroomde ook niet om soms aan andere Meesters open en bloot te tonen dat ik nu voortaan veilig achter slot en grendel zat. Ik ben er overigens snel genoeg achtergekomen dat ik niet de enige slaaf was, die 'voor straf' een gordel moest dragen, en dat er zelfs Meesters waren die zekerheidshalve al bij voorbaat al hun slaven een kuisheidsgordel aanleggen. Kuisheidsgordels bleken in elk geval erg 'in de mode' te zijn, en dat ik dat niet wist, kwam omdat de meeste dragers - het moeten er alleen in Nederland al duizenden zijn - er niet mee te koop lopen.
Omdat de Carrara een zeer zware gordel is, moest ik erg aan het dragen wennen. Je moet deze kuisheidsgordel inderdaad gaan 'leren' dragen. Dat gaat niet zomaar, maar vergt tijd. Hoe comfortabel hij ook zit, je bent je er vrijwel altijd van bewust dat je hem aanhebt, slechts heel af en toe vergeet je dat. Omdanks de dikke rubberen voering aan de binnenzijde voel je bij het in-en uitademen steeds de stevige grip van de nauwgesloten stalen heupband om je middel om je aan je opgesloten situatie te herinneren.
Bij het zitten drukt de protector met de ballenkooi altijd tegen de binnenkant van je bovenbenen, en voel je de stalen string in je bilnaad drukken die de protector onderlangs met de achterzijde van de heupgordel verbindt - net als de heupgordel of de protector vrijwel nooit pijnlijk, maar wel altijd onmiskenbaar aanwezig: door die stalen string in je reet is het steeds alsof je op een ijzeren staaf bent gaan zitten die maar niet weg wil gaan.

Hoewel de gordel onder normale kleding volstrekt onzichtbaar is, zodat ik er ook gewoon mee naar mijn werk of naar familie kan, en hij bij het zitten en lopen nauwelijks hindert, ben je eerst toch bang dat anderen 'iets' zouden kunnen zien. Ik be weliswaar nooit op nevreemde blikken of opgetrokken wenkbrauwen gestuit, zodat het vermoedelijk inderdaad niemand opgevallen is dat ik al die tijd een kuisheidsgordel heb gedragen.
Toch ben je voortdurend op je hoede, want al is de Carrara zo ontworpen dat hij precies de contouren van het lichaam volgt, en er nergens op ongebruikelijke plekken bobbels zijn die iets zouden kunnen verraden, probeer je natuurlijk lichamelijke aanrakingen die ook maar een beetje in de buurt komen te vermijden. Iemand die per ongeluk je kruis aanraakt, zou immers de staalharde protector kunnen voelen. Bij de heupgordel is dat gevaar veel minder, want daar zit orecies de harde riem van mijn broek overheen.
Ook moet je je ervan bewust zijn dat urinoirs onbruikbaar zijn geworden. Even pissen is er niet meer bij, en naar het zwembad gaan evenmin (maar dat deed ik al zelden). Verder moet je vliegvelden mijden, en alle plaatsen waar zich (soms onverwachts) metaaldetectoren zouden kunnen bevinden.
En dan wordt natuurlijk ook het bezoek aan leerbars anders. Mijn Meester heeft dat indertijd nooit verboden, omdat hij dat toch niet kon controleren - wij leefden niet samen. Maar de gordel leidde er wel toe dat ik mij nu soms wat afstandelijker opstelde. Poogde iemand mij te verleiden, en ging hij - wat op zich natuurlijk heel prettig kan zijn - op den duur tot handtastelijkheden over, dan voerde dat soms tot een pijnlijke uitkomst: een mix van teleurstelling en verwondering bij hem, de noodzaak tot een vernederende uitleg mijnerzijds, omdat ik dan de kuisheidsgordel uitleggen moest en op de vraag, waar ik de sleuteltjes had, moest bekennen dat ik het sexueel eigendom van iemand anders was.

Ook de gedwongen kuisheid is niet makkelijk, en ik heb aanvankelijk dan ook zeker meermalen geprobeerd om toch in de gordel klaar te komen. Altijd vergeefs, een erectie lukte nog wel half of driekwart, hoewel dat al erg pijnlijk was omdat de staalharde koker dan aan alle zijden om je pik knelt, maar het bereiken van een orgasme bleek (daardoor) volstrekt onmogelijk. Andere slaven, met wie ik nadien in contact kwam, vertelden mij wel eens hoe hen dat in hun kuisheidsgordel, van een ander, lichter model, soms nog wel eens wilde lukken door de gordel snel op en neer te bewegen en zo de peniskoker te 'neuken'.
Bij mijn Carrara bleek dat niet te gaan. De protector is daarvoor gewoon te log en stug, en zit te onbeweeglijk vast aan de heupgordel. Ik heb wel eens tot bloedens toe staan rukken, maar zonder enig zelfbevredigend resultaat. Sindsdien laat ik dat. Nog dagen erna liep ik namelijk met een overgevoelige eikel rond, die, als hij toch per ongeluk tegen de wand van de peniskoker aankwam, verdomde pijn deed.
Het is echt een zeer goede en veilige gordel, die mijn Meester mijn absolute kuisheid garandeerde. In dat opzicht bleek het toen de redding van onze SM-relatie, die alleen na enige tijd om praktische redenen helaas niet gecontinueerd kon worden: Hij hoefde geen wantrouwen meer te koesteren en kon van mijn sexuele trouw zeker zijn, terwijl het mij, zonder daar steeds weer half omheen te hoeven draaien, gewoon weer volledig vrij stond om voortaan welke feesten dan ook te bezoeken, zolang ik maar mijn kuisheidsgordel aan zou hebben en hij als enige de sleuteltjes bezat.


Het frontschild van de Cararra nadat hij om mijn pik en ballen op slot is gedaan.
Aan de onderzijde van de peniskoker vallen de urinegaatjes te onderscheiden.


http://i395.photobucket.com/albums/pp38/chastityslave22/Carrarafrontschildvanrechts.jpg?


Dit bericht is alleen ter verstrekking van informatie en niet een opening voor discussievoering. Discussies worden gevoerd in het [e-url=http://www.ignisbdsm.nl/forum/viewforum.php?f=18]Gesloten-Forum[/e-url] en hier is registratie vereist. Je kunt, als je je niet wilt registreren ook een discussie openen in het sub-forum [e-url=http://www.ignisbdsm.nl/forum/viewforum.php?f=11]Open-Discussie[/e-url]. Vertel in je bericht dan even op welk topic je reactie betrekking heeft.

Als slaaf draag ik vanzelfsprekend 24/7/365 een zware stalen kuisheidsgordel

Gelieve Inloggen of een account aanmaken om deel te nemen aan het gesprek.

Tijd voor maken pagina: 0.283 seconden