Category: Short stories
Year: 1985

Hits: 678

Overdag heb ik een drukke maar weinig opwindende kantoorbaan. Door de variabele werktijden ben ik, als ik vroeg begin, tijdig klaar met mijn dagtaak. En dan kan ik na een duffe dag nog lekker anderhalf uurtje de Veluwse bossen in, samen met mijn hond. Daarbij zoek ik meestal de smalle en eenzame paden op, in de hoop geen andere mensen tegen te komen, die mijn rust verstoren. Maar deze donderdag was anders, heel anders… Vanwege de enorme hitte van deze zomerse dag besloot ik iets later te gaan. Zelfs voor de hond – een zwarte labrador retriever – was het eerder die dag veel te heet voor de dagelijkse wandeltocht. Toen we om een uur of zeven vertrokken, ging ik gewoontegetrouw op zoek naar de stille stukjes natuurschoon, tot ik plotseling het gesnuif van paarden hoorde. Even dacht ik erover om maar een zijpad te volgen om menselijk contact te vermijden, maar ik was ook een beetje nieuwsgierig.     

Door een onbestemd gevoel – instinct misschien – besloot ik voorzichtig eens een kijkje te wagen en ging stilletjes verder… om dan ineens een ontdekking te doen!

Door de weelderig groene takken van bomen en struiken zag ik op enkele meters afstand twee paarden op het pad staan. Op één van de paarden zat een jonge vrouw, haast nog een meisje. Zo te zien een Indonesisch type, met een melkchocolade-achtige bruine huid en ravenzwart lang haar. Ze was gekleed in een lichtblauwe blouse van gebleekte spijkerstof en een donkerblauw minirokje van dezelfde, maar minder gebleekte stof. Verder droeg ze de onvermijdelijke hoge zwarte rijlaarzen en hield ze in één hand de teugels en in de andere hand een rijzweepje.

Ik bleef even stil staan, perplex van deze onverwachte schoonheid te paard. De onrust, die mensen zo eigen is, dwong mijn ogen verder te zoeken naar de andere berijder of berijdster, die zeker ergens in de buurt zou zijn. Even verderop in een bocht ontdekte ik haar: een jongedame met een lichtblond, jongensachtig kapsel en ze was… spiernaakt! Ze stond daar met gespreide benen, haar handen in haar heupen. Mijn blik flitste weer naar de Indonesische, om te zien hoe die reageerde op dit schouwspel. Kennelijk onbewogen nam deze haar blonde metgezelle op. Of waren het misschien toch verslindende ogen, die de naakte bosnymph aanstaarden?

Ik probeerde, zonder enig gekraak van takken te veroorzaken, dichterbij te komen om beter zicht te krijgen op de situatie. Niet dat ik eerder bij mezelf enige neiging tot voyeurisme had ontdekt, maar deze scene kon niemand koud laten, redeneerde ik. Het blonde meisje van een jaar of twintig liet plotseling, als op commando, een goudgele, licht gebogen straal pies tussen haar blonde schaamhaarkrulletjes uitkomen. Zelfs de al erg laagstaande rood-gouden zon, gefilterd door takken en bladeren, droeg een steentje bij aan dit kleurrijke en schilderachtige gebeuren.

Tijdens dit plasspel knepen de vingers van de linker- en rechter hand van de blondine in de respectievelijke tepels, die langzaam maar zeker van rose in een dieprode tint kleurden.

De Indonesische te paard nam de situatie schijnbaar niet meer zo koel op. Ze ging een beetje in de stijgbeugels staan om haar minirokje wat omhoog te schuiven, zodat haar billen vrij kwamen. Ze droeg duidelijk geen slipje. Eén hand maakte strelende en knijpende bewegingen over haar bedekte borsten en de andere zocht en vond haar kutje. Met haar blote kont schuurde ze wild over het zadel van leer.

Ook de blonde vrouw had inmiddels een hand naar beneden laten glijden, om daar de laatste druppels van haar vocht op te vangen en deze uit te wrijven in haar krullige venusheuvel. Even likte ze daarna haar vingers af, maar snel ging de hand opnieuw omlaag om in toenemend tempo schaamlippen en clitoris te vingeren. Kort daarna kwam ze schokkend klaar, net als haar opgewonden vriendin op het paard.

Ook ik was behoorlijk verhit als genietende toeschouwer. Mijn hond keek me met trouwe ogen aan, met iets in zijn blik van: ‘zeg baas, we zijn hier om te lopen en niet om anderen door het gebladerte te begluren’. Om zijn idee kracht bij te zetten, liet hij een luide blaf horen. De betovering was bij mij, maar zeker ook voor de twee amazones, gelijk wreed verbroken.

Met een snelle beweging stroopte de donkerharige haar rokje naar beneden, maar de blondine was van schrik niet in staat om snel te reageren. Wat moest zij ook doen? Op haar paard springen en als een Lady Godiva weggaloperen? Haar bundeltje kleren bij elkaar gaan zoeken of naakt de bescherming van het bos opzoeken? Ze kon geen besluit nemen en bleef als vastgenageld aan de grond staan, met een hulpeloze uitdrukking op haar gezicht. Hulp verwachtte ze duidelijk van haar vriendin, maar die zocht vanuit haar hoge positie naar de hond met de – waarschjinljk onlosmakelijk daaraan verbonden – menselijke begeleiding. En met mijn witte overhemd had ze mij al vlug gezien…

Ik besloot om een stap naar voren te doen, want waarvoor moest ik weglopen? En half verstopt achter het groen moest ik welhaast angstaanjagender overkomen op de jonge vrouwen dan als ik me openlijk toonde. De, naar ik nu vermoedde, van Javaanse afkomst zijnde rijdster keek mij koel en een tikkeltje arrogant aan.

“Wat moet je,” riep ze kortaf. Probeerde ze zich door bluf uit de situatie te redden of had ze een sterk ontwikkeld natuurlijk overwicht?

“Sorry,” riep ik terug, “maar ik kon dit bijzondere schouwspel niet aan me voorbij laten gaan.”

“Hm,” was haar antwoord. “Tenminste hang je geen lulverhaal op over het bestuderen van de dwarsgespikkelde groene bosflierefluiter of zoiets.”

Ook ik dacht ‘hm’, want deze pittige jongedame had zichzelf én de touwtjes weer kordaat in handen. Ze was zich nu bewust van de paniekerige blonde vriendin, die daar nog steeds in haar blootje stond.

“Pak jij nu nog je kleren, Marja, of hoe zit dat?” Tot mij richtte zij zich plots weer op bitse toon: “En wat moet jij hier verder nog?”

“Ik… ehh… ik wilde…,” stamelde ik, maar kon niet de juiste woorden vinden. Ik wilde zoveel zeggen, allemaal tegelijk. En ik wilde zeker deze fantastische meiden niet zomaar achterlaten. Zoiets loop je maar eens in je leven tegen het lijf. Wat zeg ik: zoiets maken veel mensen NOOIT mee! Ik verroerde me dus niet.

“Donder toch op, man en laat ons met rust, vieze gluurder…,” beet ze me toe.

Enigzins kreeg ik mijn zinnen weer op een rijtje. “Neem me ehhh… niet kwalijk. Ik weet eigenlijk niet wat ik zeggen moet, maar ik zou dolgelukkig zijn als ik even vijf minuutjes van jullie tijd zou mogen hebben om wat te praten… Ehhh…”

“Hoezo praten? Wat valt er nog te praten? Of heb je niets beters te doen dan ons te bespioneren en te storen?”

Ja, ze had duidelijk een natuurlijk overwicht op mij en ik maakte dan ook aanstalten om haar ‘bevel’ op te volgen. In een laatste poging draaide ik mij nog eens om. “Begrijp me alsjeblieft goed,” liet ik haar weten. “Dit was voor mij een zeer ongewone en sensationeel opwindende gebeurtenis, eentje die ik nooit zal vergeten, laat staan dat ik dit in mijn eentje kan verwerken. Daar zit een verhaal aan vast. Alsjeblieft, ik smeek je, vijf minuten is al wat ik jullie vraag…”

Het werden méér dan vijf minuten, die zwoele donderdagavond en we moesten in het stikkedonker een weg uit het bos zoeken.

* * *

Thuisgekomen kon ik de gebeurtenissen niet van me afzetten. Ik dacht aan de blonde Marja en de donkere Jasmijn. Aan hun lenige, jonge vrouwenlijven van respectievelijk 22 en 23 lentes. Aan de kleine borstjes van Jasmijn die waarschijnlijk waren gekroond met donkere tepelhoven. Die borstjes die helaas verborgen waren gebleven onder haar blouse, in tegenstelling tot de zwaardere borsten van Marja. ik wist nu dat Jasmijns vader chirug was in een Haags ziekenhuis en zijn vakantiebungalow op de Veluwe ter beschikking had gesteld aan dochterlief met vriendin. En deze twee verrukkelijke schepsels wisten nu wie ik, Mark, ben. Ik ben een jongeman van 29, die geniet van de stille natuur maar ook zeker oog heeft voor vrouwelijk schoon en sex. We hadden over erotiek gesproken en seksualiteit, dominantie en onderdanigheid, plasseks en perversiteit, bondage en zwepen. Marja had inderdaad op Jasmijns commando haar pies laten lopen in het bos. Marja genoot van de opdrachten van de strenge Jasmijn. Ze hadden eigenlijk nooit écht stilgestaan bij het feit dat er een meesteres-slavin verhouding tussen hen was gegroeid. Maar dat was wel degelijk de waarheid, ondanks de zoete naam en het lieftallige voorkomen van Jasmijn. Ook mijn onderdanige geaardheid was uitvoerig besproken. En mijn belangrijkste wetenschap was, dat ik nu een afspraak met hen had voor de volgende dag: hun bungalow om 16.00 uur. Vanaf dat moment zou ik op de proef worden gesteld. Was ik het waard om samen met Marja deze meesteres te dienen en haar straffen te ondergaan?

De volgende ochtend belde ik al vroeg naar mijn chef, met de mededeling dat ik graag verlof wilde opnemen voor die vrijdag, natuurlijk wél met de nodige excuses voor het feit dat ik op zo korte termijn verstek liet gaan. Ik zou vandaag nog veel moeten doen, ook vóór 16.00 uur. Ik bezocht die ochtend snel enkele winkels, zoals een sex shop, een drankenhandel en een bloemist. Met mijn aankopen ging ik daarna vlug huiswaarts. Na wat rust nam ik nog eens mijn lichaam grondig onder handen. Scheren, douchen – met de nodige extra aandacht voor alle lichaamsdelen onder de gordel – en aftershave en zo.

* * *

Na enig speurwerk in de smalle straatjes van de vakantiekolonie, belde ik, met mijn aankopen onder de arm en gehuld in een nevel van Guy Laroche, even na vieren aan op het mij opgegeven adres. Marja, in een indigo-kleurige badjas en met nog enigszins natte haren waaruit een frisse lavendelgeur mij aangenaam verraste, opende de deur. Zonder een woord te zeggen kuste ze mij op beide wangen om mij vervolgens op hoge witte laarzen al klik-klakkend voor te gaan naar een riante zitkamer. De verticale lamellen van de zonwering waren gesloten, zodat slechts een diffuus zonlicht de kamer in een schemerachtig licht wierp. Op de achtergrond hoorde ik zachtjes de muziek van ern heavy metal-groep, waarschijnlijk Magnum of iets dergelijks. Jasmijn rees als een Indische prinses uit een lederen rookstoel naast de open haard en zette haar glas Cola op de zware eiken salontafel. Toen ze naar me toekwam, zoende ook zij me op de wangen. Er volgde een intens vriendelijke begroeting, waarbij ik me afvroeg of dit wel dezelfde pittige en dominante Jasmijn was van de avond errvoor. Ok Marja leek afstand te hebben gedaan van haar onderdanige rol en kletste gezellig mee. Zo waren het twee toffe studentes, niets meer en niets minder. Maar op een gegeven moment vroeg de Javaanse schone: “Wat heb je allemaal meegenomen, Mark?”

Ik nam de twee plastic draagtassen, die ik naast de bank had gezet en haalde er twee flessen Haut-Medoc uit. Marja pakte direct glazen en Jasmijn ging op zoek naar een kurkentrekker. Nadat we alledrie van een glas van de dieprode wijn genoten, wilde Jsamijn weten wat ik nog meer mee had gebracht.

“Wel, in de eerste plaats, voor jou Jasmijn een rode roos, met doornen als teken voor de pijn die ik voor jouw genoegen graag wil ondergaan. De rode kleur van de bloem als symbool voor het feit dat ik je mijn lichaam en mijn bloed schenk en de roos als geheel is een uiting van mijn bewondering. Dan heb ik ook nog een zweep, als teken van onderdanigheid en overgave. Tot slot heb ik hier een stel arm- en enkelboieen. En natuurlijkde bijbehorende touwen en kettingen, die eigenlijk symbool staan voor verbondenheid. Het zijn trouwens handige zaken om opstandige slaven en slavinnen lekker vast te binden… Ik hoop dat je deze geschenken wilt aanvaarden, Jasmijn?”

Ze lachte me even vriendelijk toe en knikte bedachtzaam. Maar plotseling veranderde ze in een helse furie. “Wat denk je eigenlijk wel, hé? Ik laat me niet zomaar omkopen door een of andere Veluwese boerenlul, die hier met wat prutsdingen binenstapt en denkt zo twee onschuldige wichten op hun rug te krijgen! Onthou maar goed dat je hier op proef bent en als je ons niet bevalt, dan sodemieter ik je persoonlijk de deur uit, begrepen hondedrol? En besef ook goed dat je tijdens je proeftijd nog minder in aanzien staat dan die andere domme kuttetrut die daar zo sloom toekijkt. Je zult voor mij niet méér betekenen dan de assistent van slavin Marja. Opdrachten of straffen die haar niet bevallen, kan ze zondermeer overdragen aan jou. Tenzij ik als Meesteres anders beslis, natuurlijk...”

Haar donderbui paste helemaal bij de verwachtingen die ik koesterde bij een strenge en dominante Meesteres, evenals haar kleding overigens. Zij droeg een zwart topje dat in twee punten omhoog liep en in haar hals in een strik bijeengehouden werd. Tussen haar borsten bleef een groot stuk huid zichtbaar en ook haar rug bleef grotendeels bloot. Haar hals werd verder alleen bedekt door een massief uitziend gouden sierraad. Om haar heupen spande een strak rood minirokje van suéde. Dit geheel bekroonde ze met haar zwarte rijlaarzen.

Wat denk je, Marja, zullen we dit stuk lustvee eens nader inspecteren,” vroeg Jasmijn weer lief glimlachend.

Voor iemand die ik de avond ervoor zo’n beetje de grondbeginselen van sm had bijgebracht, leerde Jasmijn wel bijzonder snel. Een natuurtalent, bedacht ik me.

Jasmijn vervolgde: “Trouwens, Marja, zit daar niet zo passief te kijken. Trek dat smerige vod van je eens uit en laat ons eens jouw plompe lijf zien.” Het meisje liet de blauwachtige badjas elegant van haar schouders glijden. Deze twee dames hadden ook hun inkopen gedaan, vermoedde ik, toen ik zag wat Marja onder haar badjas tot dan toe verborgen hield. Daar stond ze nu, in een sierlijk felrood gordeltje, dat haar elegante kousen omhoog hield. En twee halve bh-cups van hetzelfde brutaal ogende rode materiaal, die alleen de onderkant van haar zware borsten ondersteunden, waardoor haar tepels parmantig en uitdagend vooruit staken. En dan waren er nog de wat overdreven hoge, wat hoerig aandoende witlederen laarzen. Dit was duidelijk nieuw, ook voor Marja zelf, die met een onzekere en vragende blik zocht bij haar vriendin naar een blijk van waardering of goekeuring. En die kreeg ze. Eigenlijk wilde Jasmijn in haar spel Marja vernederen, zoals ze daarnet al deed met haar uitspraak over het ‘plompe lijf’.

Goed, Marja had inderdaaad zware borsten en haar heupen waren wat breder. Maar plomp, nee… eerder sensueel rond en zacht. Nu viel mij ook op dat Marja haar schaamhaar kwijt was, haar venusheuvel had ze helemaal kaal geschoren. Onder de verslindende blikken van Jasmijn en mij groeiden Marja’s tepels zichtbaar en kregen ze een opgewonden dieper rose tint. Ook haar ademhaling kreeg en iets rapper tempo. Ze genoot kennelijk van haar exhibitionistische pose.

“Pas op, Marja, je begint echt hitsig te worden. Je weet dat ik je zwaar straf als ik ook maar één klein beetje geil vocht uit je spleetje zie komen. Ik haat dat ordinaire gedoe. Je blijft maar vlekkeloos droog en schoon. Tenminste, zolang ik dat wil… En om je wat afleiding te bezorgen, zet ik je nu aan het werk. Kleed jij onze lustslaaf maar eens uit, zodat ik hem beter kan beoordelen. Ik wil zijn borst, kontje en vooral zijn slavenlul eens zien. Kijken wat voor vlees we in de kuip hebben, toch?”

Terwijl Marja op mij toeliep, pakte Jasmijn het zweepje dat ik voor haar had gekocht. Ze keek aandachtig hoe Marja een voor een plagend langzaam de drukknopen van mijn shirt lostrok en speelde ondertussen met het zweepje. Toen Marja de riem om mijn broekband losstrok, fluisterde ik snel tegen Marja: “Eerst even mijn schoenen en sokken, anders kom je zodadelijk in de problemen.” Marja knielde daarop om mijn schoenveters los te maken en mij van schoeisel en sokken te ontdoen. Ik tilde een voor een mijn voeten op en was Marja zoveel mogelijk behulpzaam. Dat oogstte bij de geknielde slavin een warme glimlach en een knipoog. Was die knipoog voor mijn meehelpen, of had ze mijn erectie misschien opgemerkt?

“Oh, Jasmijn, daar zit een heerlijk stijve paal voor ons!” Waarmee mijn stille vraag meteen was beantwoord.

In een oogwenk stond Jasmijn achter Marja en tikte met haar zweep – streng maar nog wat onwennig – dwars over de schouderbladen van de slavin. “Sletje, je spreekt me voortaan alleen aan met mijn titel, dus Meesteres. Je spreekt me nooit, nooit zeg ik je, aan met mijn voornaam. En van die lul daar blijf je af en ik wil er ook geen commentaar over horen van jou, begrepen?” Daarbij liet Jasmijn nog enkele keren de zweep kletsen over Marja’s schouders, rug en billen.

“Auw, Aaaauuuw, Awh,” kermde Marja, maar sprak daarna kreunend doch gehoorzaam: “jawel Meesteres, ik zal eraan denken, Meesteres.” Op haast zakelijke wijze vervolgde Marja daarna met het uittrekken van mijn broek. Daarbij lette ze erop dat ze niet te gretig overkwam en met de broek niet meteen ook het minieme herenslipje mee naar beneden trok. Want onder het strenge toezicht van haar Meesteres zou ook dat zonder enige twijfel straf voor haar betekenen.

Jasmijn veranderde iets van positie. Ze stond nu niet meer achter Marja maar kon langs haar heen kijken naar mij. ‘Wacht eventjes, slavin. laat die onderbroek even zitten. Zie ik dat goed, smerige slaaf,” zei ze op vernederende toon tegen mij. “Is dat een natte vlek in je slip? Stap eens opzij, Marja.” Het volgende moment trof de zweep vol doel, dwars over mijn blote borst, wat vooral op een tepel een schroeiende pijnscheut opleverde. Ik kromp ineen van de onverwachte striem. “Dat zal je leren zo onbeschaafd en beestachtig geil onder mijn ogen te komen. De volgende keer doe je dat niet meer, stuk vuil…” zei ze overtuigend met dreigende spot.

“Ik kan het niet helpen, Meesteres. Maar ik ben zo opgewonden. Mijn lul staat nu al op springen. Jullie, Marja en jij, zijn zo… zo uniek, zo opwindend… Ik kan geen garanties geven dat het niet weer zal gebeuren, het spijt me. Wat kan ik nog meer zeggen?”

“Zeg jij maar niets meer,” sprak Jasmijn honend. “Besef je niet dat je ongelooflijk brutaal en dom bent, door mij tegen te spreken als ik je een opdracht geef? En dan spreek je me ook nog aan met ‘jij’, tsk. Ik zal je hiervoor niet meteen straffen. Je kunt je zonden nog even overdenken. Je krijgt straks wel een aparte behandeling. Dat zal een ongelikte beer wel een toontje lager leren zingen. Vooruit slavin, trek dan ook maar die natgekwijlde onderbroek van hem uit. Maar héél langzaam, anders kon dat pikkie wel eens te vroeg zijn zaad verschieten, nog vóór ik me daar geweldadig mee bemoei,” zei Jasmijn schamperend.

Marja knielde weer voor mij, om dan heel omzichtig mijn slip omlaag te ‘strelen’. Ook nu weer greep de oplettende Jasmijn direct in bij haar vriendin c.q. slavin. “Vuile slet, heb ik je gezegd dat je hem maar gelijk moet opvrijen? Moet je zijn lul zien stijgeren met dat zielige gestreel van jou. Laat mij maar even.” Met enkele korte rukjes ontdeed ze mij van mijn laatste kledingstukje. Naakt stond ik voor haar. Alleen een grote rode striem over mijn brost droeg ik nog, en een zilveren kettinkje met daaraan een sterrenbeeld. Dat kettinkje mocht ik blijkbaar van haar omhouden. Met een lichte tik van de zweep maakte Jasmijn kenbaar dat ik me voorover moest buigen en met een hand taste ze lang mijn billen, onder mijn anus door om zo mijn ballen plots klemvast in een hand stevig vast te pakken.

“Kijk slavin, zo laat je een slaafje dansen,” waarbij ze stevig haar nagels in mijn balzak zette.

Ik kreunde en draaide om aan haar verschrikkelijke greep te ontkomen, maar telkens weer kreeg ik een corrigerende zweepslag, waarna haar hand de foltering herhaalde.

“Mijn slaafje wil ontsnappen, hé? Je zegt het maar, Mark, als je weg wilt. Laat even ‘genade’ horen en je mag gaan. Dan is daar de deur….”

Nadat haar hand eindelijk mijn gepijnigde ballen losliet, begon zij me van top tot teen op te nemen. Ze liep daarbij enkele keren om mij heen. Zo nu en dan liet ze een misprijzende zucht horen. Ze wilde me laten voelen dat ik voor haar slechts een stukje vuil betekende, misschien net goed genoeg om de punten – of de zolen? – van haar laarzen te likken. Maar verder? Was ik wel goed genoeg, dacht ik ansgtig…

Jasmijn beantwoorde ook deze onuitgesprokjen vraag van mij. “Omdat we momenteel niks beters hebben, neem ik zolang maar genoegen met dit exemplaar. Eigenlijk is je lul veel te klein en je kont te klam en nauw. En wat meer haar op je borst zou je ook niet misstaan, dan leek je wat meer een échte man. Ik kijk maar eens wat ik met je kan aanvangen… Zo slaaf en slavin, genoeg gekeken en gevoeld. Het is hoog tijd voor het pijnlijk serieuze werk. Volg mij maar naar achteren, naar de slaapkamer.”

Onze Meesteres ging haar twee bange lijfeigenen voor via het halletje, naar een groot en donker slaapvertrek, in haar handen de meegebrachte zweep, touwen, boeien en kettingen. Zware gordijnen sloten de buitenwereld buiten en hielden zicht en geluid binnen in dit ‘folterdomein’. Jasmijn ontstak twee zwakke bedlampjes, die de kamer vulden met een geheimzinnig zwak schemerlicht. Nadat mijn ogen wat waren gewend aan het schaarse licht, zag ik dat het zeker geen sm-kamer of dungeon was. Wel had Jasmijn met creativiteit en fantasie toch een zeer doelmatig en sfeervol resultaat geboekt. De voelbaar zachte vloerbedekking was afgedekt met een dikke laag zwart landbouwplastic, dat tegen een stootje en wat vocht kon… Tussen twee nachtkastjes stond een tweepersoons bed. Tegen de muur rechts stond een eenpersoons bed met metalen spijlen als hoofd en voeteneinde. Dit bed was alleen voorzien van een lattenbodem. Een derde eenspersoon bed met een koud uitziende spiraalbodem stond staande op het voeteneinde opgesteld als een soort middeleeuws wandrek. Alleen het grote tweepersoonsbed was opgemaakt en een grote schapenvacht deed dienst als een soort sprei.

“Slaaf,” zei Jasmijn, “ga jij op je buik op het eenpersoons bed liggen.” Ze wees naar rechts. “En jij, slavin, ga jij maar lekker met je blote reet tegen dat bed, ons folterrek, daar staan. En vlug een beetje, ja.”

Nadat de bevelen correct waren uitgevoerd, gebruikte Jasmijn de boeien die ik had meegebracht en enkele dikke koorden die ze zelf blijkbaar al had klaargelegd om haar enthousiaste en vrijwillige slachtoffers vast te binden. Met de armen gespreid boven haar hoofd en haar benen gespreid op de grond, bond ze eerst Marja in het ijskoude metalen frame van het bed. Dan was ik aan de beurt om flink uitgerekt gekneveld te worden op het andere bed, mijn polsen vastgebonden aan het hoofdeinde en mijn enkels aan het voeteneinde. Mijn lichaam lag ongemakkelijk op de houten lattenbodem, niet in staat om te ontsnappen. Alleen mijn hoofd kon ik nog draaien. Ik maakte van deze mogelijkheid dan ook dankbaar gebruik om mijn blik zo te wenden, dat ik kon zien hoe Meesteres Jasmijn met de tuchtiging van haar weerloze slavin Marja begon. Uit een lade van een van de nachtkasjes koos Jasmijn enkele voorwerpen. Het waren vier kleine klemmetjes met gemene tandjes en een zwaar metalen bolletje ter verzwaring. Deze dingen werden normaal gesproken gebruikt voor het op hun plek houden van een tafelkleedje op een tuintafel, maar nu dienden ze een heel ander doel. In elke zachte tepelhof van Marja beten nu twee van deze akelige bekjes. Vanaf het moment dat de tandjes in het gevoelige vlees beten, kreunde Marja, richte haar hoofd op en vertrok haar mond in een grimas van pijn. Haar toch al zware tieten moesten nu nog eens een extra last dragen van de loden gewichtjes.

“Oegh, awh-jaaa, auwh, o jaaaa Meesteres, wat bijten die dingen….,” kermde Marja zwoel. “Lekker in mijn tietjes, ooogh, wat heerlijk… Dank u wel, Meesteres. U laat mij zo genieten… Hmmm.” Aan de hese klank van haar stem en haar zware ademhaling viel duidelijk op te maken dat Marja met volle teugen genoot van deze foltering. “Dit moet Mark beslist ook eens proberen, Meesteres. Dit is zoooo zalig…. zo lekker gevoelig, oooowghmmm.”

“Stil jij,” beet Jasmijn haar slavin toe. “Voor slaaf Mark heb ik nog voldoende andere verrassingen in petto. Om hem enkele zeer pijnblijke herinneringen mee te geven,” voegde ze er achteloos aan toe. “Maar eerst zul jij, mijn hoerige lief, nog het nodige doorstaan,” zei de gespeeld-koele Jasmijn, die zelf moeite kreeg haar hete emoties te verbergen, nu ze supergeil wered van haar macht over de twee aantrekkelijke en o zo masochistische lijven. “Die tepelklemmetjes bijten dus lekker? Heb jij zo’n lekkere pijn in je slavinnentietjes, mijn lijfeigen kutmeisje?” Met een gemeen lachje kneep ze al even gemeen met duim en wijsvinger rond de al zo pijnlijk gemartlede rode tepels. En terwijl de lange zwartgelakte nagels zich genadeloos begroeven in het volle borstvlees, begon Marja luid te kermen. Nog enkele seconden, die voor Marja zeker uren leken te duren, bleef de Javaanse schone knijpen. Daarna maakte Jasmijn met een kwiek rukje de strik in haar hals los, die haar zwarte topje ophield. De twee driehoekige lapjes stof vielen naar beneden en onthulden nu twee donkere en parmantige borstjes; de donkerbruine tepels waren duidelijk zeer hard van geile verrukking. Ze ging tegen Marja aan staan en wreed haar borstpunten tegen de gekwelde tepels van haar vastgebonden vriendin. Ze kuste de vertrokken mond van haar onderdanige ‘slachtoffer’ en met haar puntige tong drong ze door tussen de lippen van het blonde meisje. Jasmijn voelde aan haar tepels nu ook de klemmetjes schuren, die nog steeds de tieten van Marja teisterden. Ze raakte hierdoor nog méér opgewonden en een klein beetje buiten zinnen, want toen Marja liefdevol haar tongzoen beantwoordde, beet Jasmijn net iets te hard in de tong van haar slavin.

Snel hervond Jasmijn haar verstand en zette de tongzoen rustiger voort, intiem en speels tegelijk. Met één hand streelde Jasmijn de borsten van Marja, de andere hand streelde de buik en de gladgeschoren venusheuvel. Twee vingers drongen plots het smachtende kutje binnen om het zilte sap daar te voelen. “Wat ben jij een geile teef, zeg,” fluisterde de Meesteres in het oor van Marja. “Maar mag jij eigenlijk je lustspleet nu al zo bevuilen met je kutsappen? Ik heb, meen ik, niets gezegd over het laten stromen van je geil…” Ze trok haar handen terug en reikte naar het zweepje. “Ik ga je nu écht straffen, geil mormel. Je krijgt twintig slagen op elke tiet. “Een… twee… drie,” mat Jasmijn de slagen af.

“Aaargh, auw, wat een pijn, oh Meesteres, dat doet zeer… Oh nee, auwee…” kreunde Marja hulpeloos maar zichtbaar genietend. Haar borsten werden bedekt met vuurrode striemen, terwijl de loden balletjes aan haar tepels telkens wreed heen en weer slingerden.

“Negentien… en twintig,” telde Jasmijn elke dof petsende zweepslag. Jasmijn keek Marja strak in de ogen. “Weet je wat me opvalt, geil ding? Bij elke klap zit je wellustig met je heupen te draaien. Ben je zo geil, mijn lief? Wil je soms iets in dat neukgrotje van jou, hm? Grof drukte ze enkele keren de handgreep van het zweepje tussen de soppende kutlipjes van haar slavin, bewoog het handvat geraffineerd heen en weer. Marja sloot haar ogen en gromde van lust. Jasmijn leek haar dicht bij een orgasme te brengen, maar telkens stopte ze de beweging op tijd om dat te voorkomen. Het was tenslotte bedoeld als een straf, niet als liefkozing. En om het strafelement mog iets meer te benadrukken, wierp Jasmijn de zweep achteloos weg en nam de klemmetjes van Marja’s rode en wat opgezwollen tepels, om ze in dezlefde beweging te verplaatsen naar de romige schaamlipjes van de kale kut. Terwijl de klemmetjes op de tepelhoven een schrijnende pijn achterlieten, die Marja overigens te snel vond verdwijnen, beten de vier bekjes nu gretig in misschien nog wel véél gevoeliger vlees. Het onderlijf van de bezweette Marja leek even heftig te schokken van pure opwinding. “Oh Meesteres, ik kom zowat klaar, hmmmm, lekkerrrr.”

Direct gaf Jasmijn enkele fikse tikken met haar vlakke hand op de nog pijnlijke borsten van haar blonde slavin. Deze petsen brachten Marja net weer even van het daadwerkelijk doorbreken van een orgasme af en keerde ze wat meer bewust in de werkelijkheid terug uit een zwoele roes. “Je komt pas klaar als ik dat wil, als ik het je zeg, snol. Eerst wil ik nog wat anders met je doen.”

Daarop haalde Jasmijn een redelijk forse dildo uit een lade van een nachtkastje. “Zie je deze lustlul? Die lul gaat zo meteen jouw kutje eens lekker vullen en tot het uiterste oprekken… Daarbij mag je klaarkomen. Maar zolang deze rubberen jongen in je neukholletje beukt, blijven de klemmetjes aan je spleetje hangen. Als omlijsting van mijn werk, zal ik maar zeggen,” grijnsde de sadistische Jasmijn.

Jasmijn bevochtigde de eikel van de kunstpik op wel héél aparte wijze. Ze doopte het ding eerst in haar eigen, blijkbaar ruim vloeiende sappen onder het minirokje. Ik trok de conslusie dat ze weer geen slip droeg, blijkkbaar een goede gewoonte van deze Javaanse. En als ik zag hoe vochtig de dildo was, dan dreef het sap volop over de binnenzijdes van haar satijnen dijen. Of ze mijn wellustige blik begreep? Geen idee, maar Jasmijn besloot om weinig te verhullen en tok resoluut de rits los van het suéde kledingstukje en liet het op de grond vallen, waarna ze eruit stapte en het zonder aarzeling in een hoek schopte. Ook het topje, dat half vergeten rond haar heupen hing, vloog naar dezelfde hoek van de slaapkamer. Daar stond onze Meesteres, in haar volle pracht. Naakt, met alleen de rijlaarzen en het gouden sierraad om haar hals, de hanger warm tussen haar spitse borstjes. Daar stond geen meisje, geen vrouw, zelfs geen Meesteres. In mijn beleving stond daar een mytische, Oosterse liefdesgodin. Maar wel een zonder aarzeling of terughoudendheid, want met een zekere kracht duwde ze de dilde zonder pardon tussen de zere kutlipjes van Marja naar binnen, schuin omhoog in de hete, verlangende schoot. Ondanks de beperkte bewegingsvrijheid die Marja was gegeven, wist die toch nog haar onderbuik voldoende te bewegen, om de bovenmaatse knots zelf spontaan te berijden.

Lang duurde het niet, of gillend, wild met haar hoofd schuddend en schokkend met haar hele lijf kwam Marja klaar in verschillende golven van genot, terwijl Jasmijn geil, maar ook voldaan en liefdevol toekeek. En noch vóór de hevige golven van lust geheel waren verdwenen, plukte Jasmijn de klemmetjes van de pijnlijke schaamlipjes en kuste ze intens teder de nog rode tepels van haar uithijgende slavin.

“Ik maak je nu los, lief slavinnetje. Ga dan maar snel op de schapenvacht liggen,” zei ze liefdevol. “Dan kun je zien wat ik met dat stuk vuil daar ga doen.” Nadrukkelijk knikte Jasmijn met haar hoofd in mijn richting. “Weet je, ik wilde hem eigenlijk niet helemaal bont en blauw naar huis sturen, had ik me zo bedacht. Daarom ook heb ik maar vier straffen voorbereid. Heb jij ook opgemerkt dat hij maar liefst tien minuten te laat was? Dat is al straf nummer een. Verder is hij voor zijn Meesteres verschenen met een geile, natte vlek in zijn slip. Dat is twee. Straf nummer drie en straf nummer vier kirjgt hij voor het tegenspreken van zijn Meesteres en het mij aanspreken met dat van weinig respect getuigende ‘jij’. Vier straffen krijgt deze slaaf te verduren, want hij moet maar eens leren dat hij zijn meerdere in mij heeft gevonden. En jij, Marja, mag daarbij toekijken. Lig je zo lekker, lieverd en kun je zo goed zien hoe dit jochie trilt als een juffershondje?”

Nou, ik trilde werkelijk. Wat was deze duivelse prinses met mij van plan? Vier straffen zei ze… Plotseling was alles donker, toen een dikke doek over mijn hoofd werd geworpen.

“Verrassing is het halve werk en een sterk effect, Markie-boy. Nu moet je maar afwachten wat er op je af komt…” plaagde Jasmijn, terwijl haar laarzen druk heen en weer op de vloer van landbouwplastic schuifelden. ‘Ze gaat martelwerktuig pakken,‘ flitste er door mijn hoofd. Toen het eenmaal weer stil was, begreep ik dat Jasmijn mij op stond te nemen of op z’n minst de spanning aan het opvoeren was. Wat haar overigens opperbest lukte, natuurrlijk. Dan sloeg de schrik écht onvoorstelbaar toe. Ik slaakte een kreet bij het plotselinge gevoel aan mijn naar boven gekeerde en o zo onbeschermde blote billen.

“Stel je niet zo aan, slaafje. Ben je zo zenuwachtig, Mark? Dit is nog maar het begin! Ik wrijf je kontje in met een olie. Okay, een lekker koude olie. Ik hou van fris en een paar van die van olie glimmende, strakke billen zijn voor mij onweerstaanbaar.”

“Uhg,” wat Jasmijn ‘fris’ noemde was – of leek in mijn gespannen situatie – voor mij wel een diepvriestemperatuur!

“Wedden dat het zo weer warm zal worden?” spotte de medogenloze Meesteres. Ook dit keer wachtte de donkerhuidige godin even voor ze verder ging. Maar dan sloeg ze ook weer even volkomen onverwacht als totaal onverbiddelijk toe, door een vibrator in mijn anus te schuiven. Met het trilmechanisme aan, liet ze het apparaat diep in mijn maagdelijke kontgat zitten. Wat was het pijnlijk en toch ook weer heel opwindend. “Lekker he, zo in je kont geneukt te worden door zo’n geile trilstaaf. Maar je licht daar niet om te genieten…” De laatste woorden waren nog niet weggestorven of ik hoorde de zweep al door de lucht snijden. Mijn billen, met die kunstlul ertussen, werden getroffen door elkaar snel opvolgende slagen. Dat brandde en dat deed me een pijn. En ik voelde mij toch zo ongewoon geil worden. Dit was het… Steeds weer beet de zweep in het gladde vlees van mijn kont. Ik voelde de olie bijten in elke striem. Even plotseling als Jasmijn was begonnen met de geseling, zo onverwacht stopte ze ook weer. Ze nam ook de vibrator weg, die al voor meer als de helft uit mijn anus was gegleden. Ze tilde het doek van mijn hoofd en richtte de punt van de wat weeïg zoet ruikende trilstaaf op mijn mond. “Lik je eigen vuil er eens af, vlug wat, stuk geil verdriet!” Ik wist dat Jasmijn geen weigering zou accepteren, wist ook dat haar iets weigeren wel het laatste was dat ik zelf wilde doen. Dus likte ik – iets kokhalzend weliswaar – met mijn tong aan de staaf en na haar aandringen zoog ik de zilverkleurige torpedovorm in mijn mond. “Goed zo, netjes gedaan, slaafje. Straf nummer een heb je goed doorstaan. Dus op nu naar straf nummer twee,” zei Jasmijn tevreden.

Ik hoorde het klikken van een aansteker en rook enkele ogenblikken later de intens zoete lucht van kaarsvet. Even dacht ik nog dat Marja en zij wat meer sfeerlicht wilden aanbrengen in de schemerachtige kamer. Zelfs toen ik enkele brandend hete druppels op mijn rug en achterwerk voelde, begreep ik in eerste instantie niet wat er gebeurde. Wat kon er nog heter zijn dan zweepslagen? Dit wsa vreselijk… vreselijk heerlijk. Ik gromde van de pijn door deze mij onbekende marteling. Het moest druipend kaarsvet zijn, drong langzaam tot mij door, terwijl het drup voor drup neerkletterde op mijn al roodgestriemde huid van mijn kont. Toen de eerste schrik voorbij was en een laagje stollend kaarsvet mij voor het ergste beschermde, kreunde ik alleen nog maar zachtjes. Kreunde ik nog van angst of pijn? Of was het louter door de opwinding? Ik wist het niet meer, dacht niet helder meer na. Het overkwam mij en ik onderwierp me er onderdanig aan. Ik voelde alleen maar de folterende druppels die mijn Meesteres nu concentreerde in mijn bilspleet, soms de door de vibrator uitgerekte anus treffend. Op het moment dat duizelige opwinding bij mij weer wat plaats maakte voor besef, stopte Jasmijn direct. “Dat was toch iets om je Meesteres dankvoor voor te zijn, of niet soms? Eerst die olie die lekker bijt in de striemen van de zweep en nu die hete stroompjes kaarsvet. Wist je trouwens dat gesmolten kaarsvet veel op sperma lijkt? Een heerlijk geil gezicht, jou zo te zien kronkelen terwijl de klodders op je huid vallen. Dat krijg je, hé, als je een heet slaafje bent.” grinnikte ze.

“Zo, nu ben ik met jou al weer op de helft, helaas. Gaat het nog een beetje?” Ze zag me ‘ja’ knikken en vroeg daarom meteen of het soms allemaal wat te soft ging voor mij. “Doe ik het niet hard genoeg, manneke? Daar valt wel wat aan te doen, hoor…”

Het leek me beter Jasmijn tevreden te stellen, want wat zou deze ijzeren dame nog meer voor demonische plannetjes hebben? “U doet het precies goed, Meesteres. Uw inzicht en wensen onderga ik met veel genot en overgave.” Ik moest nu echter oppassen, want slijmen zou me beslist niet helpen in deze afstraffing door de intelligente Jasmijn. Nou ja, ‘afstraffing, ik onderging het inderdaad nog steeds geheel vrijwillig en met intens plezier en groot seksueel genot!

Maar Jasmijn reageerde er verder niet op, blijkbaar tevreden met haar effect op mij. Stil maakte ze de boeien los, trok me overeind en stuurde me richting het als wandrek dienst doende bed, waar eerst Marja al de volle laag ontving. In een zelfde houding stond ik even later vastgebonden. “Zo slaaf, nu volgt de derde bestraffing.” Jasmijn draaide een koord een aantal malen om mijn lul, zodat mijn orgaan gedeeltelijk ingepakt zat. Alleen de ballen kwamen er onderuit en een glanzend natte eikel stak er bovenuit. Ze trok het koord wat aan, legde een knoopje net onder de eikel en bond het andere eind van het koord onder mij bij de grond aan het voeteneind van het bed. De stijve paal die bij de juiste opwinding normaal gesproken schuin naar boven wijst, wees nu strak en pijnlijk ietsje naar beneden. Ik zag tot overmaat van ramp dat Jasmijn de zweep weer opnam.

“Slaaf,” zei de donkerharige, “kus de zweep die je zodadelijk ongenadig zal kastijden op je borst, je buik, je dijen en dan… op je lul. Als ik dan toesla, denk er dan aan dat je heel stil staat. Anders kon die kutprikker van jou wel eens knakken door het touwtje waaraan dat ding van je vastzit.” Deels klonken haar woorden eigenlijk grappig, maar op dat moment was de wereld om mij heen er een van bloedige ernst. Ik gehoorzaamde en kuste de zweep. Maar ik betwijfelde ernstig of ik straks wel helemaal stil zou kunnen blijven staan.

En inderdaad bleek dat stilstaan een probleem, of op z’n minst een zéér lastige opgave. Terwijl de zweep begon aan een serie zwiepen op mijn borst, startte ook mijn onderlijf ongewild met enkele schokken en draaibewegingen. Het was om gek van te worden! Die zweep die toesloeg op mijn altijd al heel gevoelige tepels en borst. Mijn gemartelde billen, die langs de metalen bedbodem schuurden. En bovenal de rukken aan mijn stijve geslachtsorgaan. Ik gilde, haast hysterisch van geilheid. “Ik…. ooooowhhh… jaaa, hmmm… auw!” En terwijl de eerste slagen mijn stijve lid raakten, riep ik: “Ik kom zo klaar, ik… ik kom…, ik Kooooooommmm!” Een grote straal geil spoot uit de eikel. Het was waanzinnig lekker en waanzinnig pijnlijk, om door de strak afgebonden penis het dikwitte vocht in forse klodders schokkend uit te stoten.

“Ons slaafje komt zo maar klaar, Marja, zie je dat? Nu is alles vies. Kom eens hier, slavin en ruim dat kwakje eens op.”

Marja kwam daarop overeind van het comfortabele bed en zocht wat verdwaasd naar de doek die eerder over mijn hoofd lag, met het idee die te gebruiken om het geil op te vegen van de vloer.

“Wat sta je daar dom te kijken, zoek je iets? Nergens voor nodig, dom wicht. Gebruik je tong maar, lekker sletje van me.” En trouw aan haar strenge Meesteres knielde ze neer en kroop als een hondje over de grond, terwijl ze haast gretig het plakkerige vocht netjes oplikte van het zwarte plastic. Met een krachtige klap op haar blote achterwerk maakte Jasmijn aan Marja duidelijk dat ze ook nog de restjes die op Jasmijns benen waren gespoten, moest oplikken. En ook mijn nog steeds vastgebonden (en nog steeds stijve!) lul moest zij schoonlikken. En zó kon mijn opgewonden orgaan toch ook niet verslappen? Voorzichtig ving Marja’s tong de laatste draden geil op en volgde het spoor naar de glimmende eikel om tot slot het kleine pisgaatje met een spits tongetje schoon te likken. Toen ze daarna met iets teveel enthousiasme ook de hele eikel met kracht in haar mond zoog, wilde en kon ik mijn geilheid niet verbergen.

“Hmmmm, ooowhjaaa, zo jaaa… Lekker…, ga door, stevig, harder…” smeekte ik, op weg naar een tweede hoogtepunt. Maar de strenge Jasmijn was niet van zins mij zo goedkoop aan mijn trekken te laten komen.

“Stop daarmee, smerige hoer!” Je hoeft hem niet meteen opnieuw te laten spuiten,” beet ze haar vriendin toe. “Hij is slechts je assistent. Terug naar je schapenvacht, geile trut. Ga maar eens voorovergebogen zitten, op je knieën, en steun op je handen. Zo ja, en nu je benen ver uit elkaar en je dikke kont lekker omhoog houden. Prima zo!” Ondertussen had Jasmijn mij van de boeien verlost en ze dirigeerde mij met mijn stijve lans richting Marja’s uitnodigende kontgat. Met één stoot drong de natte lul diep in de strakke anus van de inmiddels bloedgeile slavin. Daarna was het Jasmijn, soms met de zweep, soms met haar scherpe nagels, die het neuktempo bepaalde. Het duurde echter niet lang, voordat zowel Marja als ik op de heftige stoten in de klamme reet tot een daverend orgasme kwamen. Van totale uitputting viel de blonde vrouw voorover en plopte mijn nu toch verslappende pik tussen haar billen vandaan.

“Jullie lijken wel moe,” merkte Jasmijn met enig sarcasme op. “Wat is dat nou? Jullie zijn allebei al twee keer klaargekomen, terwijl ik hier als Meesteres al het werk mag doen en nog geen orgasme had? Nee vrienden, zo gaan de dingen hier niet, o nee. Ik moest maar eens iets verzinnen om jullie wat op te frissen en weer op te geilen, zodat ik hier ook wat genot aan beleef. Ik had zo het volgende in gedachten…” En geheel volgens de regie van Jasmijn namen wij onze aangewezen plaatsen in.

Marja zat iets achterover geleund op de rand van het bed, haar benen gespreid, haar kutje net over de rand van het matras. Ik lag op de grond, met mijn hoofd tussen Marja’s witte laarzen. Een blik omhoog en ik zag het paradijs… En als ik daar al aan twijfelde, dan gaf Jasmijn het bewijs. Met meer ervaring als haar jonge leven me liet geloven, zogen haar lippen en likte haar tong mijn verslapte pik weer tot leven. Haar tedere aandacht en de blik op de uitnodigende spleet van Marja maakten het tot een makkelijk karwei. Eenmaal weer op volle stijdheid gerezen, liet Jasmijn haar strakke kutje over mijn paal glijden en begon ze mij te berijden, terwijl ze zelf met één hand haar clitoris bewerkte. Ook zag ik Marja haar klitje gretig en doelbewust vingeren. Hijgend en met een vast ritme op en neer bewegend liet Jasmijn me weten dat ik nog een straf tegoed had en dat die nu zou volgen.

Zoals ik daar lag, met een goddelijk bewegend kutje om mijn lul en een geil kutje boven me om naar te kijken, kon ik met de beste wil niet bedenken wat voor een ‘straf’ Jasmijn nu uit kon delen, afgezien van stoppen met dit spel. Dat laatste kon ik me niet voorstellen. Daarvoor was Jasmijn zélf te snel op weg naar een ontlading en was haar stem te hees van geilheid. Maar wat dan?

“Gouden regen.” Dat waren de enige twee woorden die Jasmijn nog sprak. Niet dat ik helemaal helder was in dit festijn van geil genot. Maar even dacht ik nog: Wat bedoeld ze met gouden regen? Boven mijn gezicht zag ik hoe Marja’s vingers haar klit met rust lieten en nu haar glinsterend vochtige schaamlipjes opentrokken. Even gebeurde er niets, dan vielen de eerste druppels goudgele urine op mijn gezicht. En of het een geluksgevoel was, pure geile euforie, nederige en masochistische overgave of rauwe dorst naar intimiteit, geen idee. Maar ik sperde mijn mond ver open, terwijl de druppels veranderden in een harde straal pis. Ik dronk gulzig haar gouden regen en geen haar op mijn hoofd die nog dacht aan straf. Nee, dit was geen straf maar een zegening!

Jasmijn, nu waar mogelijk nog feller rijdend op mijn stijve lul, zag de druppels, zag de gele straal en de opengesprede mond. Ze zag hoe ik dronk van Marja’s intieme, zilte vocht en voelde in het diepst van haar wezen de macht die ze over haar slaaf en slavin had. Geluk, machtsgevoel en geilheid tolden door haar hoofd, zochten een ontlading in haar onderbuik. Onder een welhaast onaards en langgerekt ‘jaaaa’ kwam ze klaar. Het scheelde niet veel, of ik was op dat moement ook weer tot een orgasme gekomen, maar het vangen van Marja’s gouden regen vroeg net iets teveel van mijn concentratie. Wel voelde ik de kutspieren van Jasmijn wild mijn penis kneden in haar overweldigend orgasme. En ik? Ik dronk tot de laatste druppel van Marja’s pisstroom.

“Lekker?” vroeg Jasmijn even later hees.

Ik knikte, verlegen doch gelukkig glimlachend.

“Lust je nog meer?” vroeg Jasmijn.

“Hoe bedoelt u, Meesteres, stamelde ik niet begrijpend.

De fantastische Javaanse kwam wat omhoog en liet mijn lul met een zacht sopgeluidje ontsnappen aan haar romige spleetje. Op haar knieën schoof ze hoger, tot haar donker behaarde kutje mijn lippen raakte. Ik begon haar geile sap te likken, stak mijn tong diep in haar hete binnenste. Aan haar bewegingen merkte ik, dat ze volop genoot van mijn speelse tong op haar nog immer geile klitje. Maar nog een orgasme was momenteel niet haar plan.

Jasmijn drukte zich iets op van haar knieën, wat afstand bracht tussen mijn gulzig zoekende tong en haar zo heerlijk smakende natte kutje. Even wreef ze nog eens met haar vingers over het uiterst gevoelige plekje tussen haar schaamlippen, maar dan klonk het bevel: “Mond open, geil slavenjong.” Met beide handen pakte ze haar lipjes en trok ze uit elkaar.

En weer kletterde een gouden regen neer op mijn hoofd. Mijn haren en hals waren drijfnat. Mijn ogen prikten van het zout. Maar mijn mond opende zich om geen druppel te missen van de goudgele nectar, die deze Meesteres mij schonk. Mijn mond liep snel vol en ik slikte hartstochtelijk. Maar half hoorde ik hoe Marja kreunde bij een nieuw orgasme door de geile aanblik tussen haar naar pis ruikende benen en kut.

Mijn buik moest wel bol staan van al het vocht, dat ik van deze twee jongedames met zoveel geil genot mocht ontvangen. Eenmaal leeg, zakte Jasmijn weer omlaag en liet haar naar pies geurende kutje op mijn neus en lippen drukken. Ik likte tussen de schaamlipjes de laatste druppels op, alsof mijn leven er vanaf hing. Af en toe raakte ik Jasmijn klit. Blijkbaar was de opwindende ervaring van zojuist en mijn gelik voldoende om haar opnieuw een ongekend heftig orgasme te bezorgen. Daarop viel ze loom iets voorover en steunde met haar armen op de gespreide benen van Marja. Beide vrouwen kusten elkaar, hun tongen verstrengeld in elkaars monden, terwijl mijn mond nog steeds bedekt was door een heel ander soort mond.

* * *

Toen we later alledrie na een hete douche weer in de zitkamer zaten, lekker naakt nagenietend met een glas rode wijn, bekende Jasmijn nog steeds verbaasd te zijn over het ongewoon intense hoogtepunt dat ze bereikte met haar orgasme. De spanning van het sadomasochistische spel, het ultieme machtsgevoel en de seksuele genietingen moesten samen hebben geleid tot dat ongekende orgasme. Het was een bijzondere belevenis, maar niet eentje die Jasmijn ook in de toekomst bijzonder, dus eenmalig, wilde houden. Nee, dit wilde ze vaker! We hadden elkaar gevonden, misschien wel voor altijd. Ik was niet langer ‘op proef’ en we maakten dan ook plannen om elkaar vaker te ontmoeten. Ieder van ons zou telkens een deel van de voorbereidingen treffen voor ‘creatief topplezier’ op sm-gebied. Het zou zeker geen vlug op-en-neer-werk worden, wat ons alleen maar korte en snel vergeten orgasmes bracht.

De uitnodiging om die nacht bij hen te blijven slapen nam ik dankbaar aan, maar niet alleen vanwege het late tijdstip. Na wat opruimen en het opmaken van het grote bed droomde ik even later moe en voldaan tussen mijn twee nieuwe, heerlijke en geile vriendinnen in.

***

Die ochtend reageerde ik verbaasd op de muziek, die de slaapkamer vulde en uit een wekkerradio bleek te komen. Een hond drukte als ochtendgroet een koude, natte neus in mijn slaperige gezicht en een ruwe tong trok brede banen over mijn wangen en neus. ‘MIJN wekkerradio, MIJN hond en MIJN slaapkamer?,’ drong lanzaam het besef tot me door. Badend in het zweet richtte ik mij op. Ik was ‘gewoon’ thuis en inmiddels verkondigde de onverbiddelijke nieuwslezer dat het 07.00 uur was op donderdag 24 juli. Alles was slechts een droom geweest! Het zou natuurlijk vandaag ook écht kunnen gebeuren. Maar wat zeg ik: zoiets maken mensen toch NOOIT mee…?”

 

Nawoord

Je kunt je nu bedrogen voelen, nu het hele verhaal slechts berust op een droom. Hier verwacht je toch realisme, de verbeelding van de werkelijkheid? Maar lezer, is mijn droom dan niet écht? Ikzelf koester deze droom als een kostbaar en opwindend bezit. Het is geen droom louter en alleen voor tijdens de slaap. O nee, het is een wensdroom voor stille, maar intens wakkere en opwindende momenten…

De droom bestaat echt, zoals ook de Veluwe en mijn hond bestaan en zoals ik besta. Alleen Jasmijn en Marja, die behoren tot het rijk van de fantasie. Neem ik de advertenties door in de bekende sm-bladen, dan zie ik daar veel oproepen van mannen met dezelfde soort dromen en allemaal zoeken ze een strenge doch geduldige Meesteres.

Maar zelden, nee eigenlijk nooit, zie ik advertenties van vrouwen als Jasmijn en Marja, die hun ‘Mark’ zoeken. Bestaan die niet? Blijkbaar... Helaas!