Category: Short stories
Year: 2008

Hits: 586

Langzaam wordt ik weer wakker na de zoveelste nacht onrustige slaap, de zoveelste nacht dat ik door mijn Meesteres gedwongen wordt om geboeid aan het bed te slapen. En nog steeds ben ik het niet gewend, dat ik niet kan draaien of keren wanneer ik wil… Toch bevalt het me wel en zou ik het voor geen goud willen missen. Wat ik wél mis, is het mezelf uitrekken als ik net wakker wordt. Maar ja, dat is nu eenmaal een beetje moeilijk als je vastgebonden op jouw helft van een tweepersoons bed ligt. Snel kijk ik naast me, is Meesteres al wakker? Of moet ik nog in stilte blijven liggen zodat Zij nog even kan doorslapen? Het geluk is niet met mij, Meesteres slaapt nog en zo te zien duurt dat nog wel even ook. Niet te lang gelukkig, de eerste zonnestralen beginnen langzaam door de kamer te kruipen en zullen met hooguit een half uurtje Haar gezicht beroeren… Ze is altijd zo mooi om te zien als Ze zo langzaam door de zon gewekt wordt. Hopelijk heeft Zij goed geslapen en mag ik op een lach van Haar hopen als Ze Haar ogen opent en naar me kijkt..

Inderdaad spelen de eerste zonnestralen van deze morgen na een half uurtje over Haar mooie gezicht en wordt Ze langzaam wakker. Vertederd kijkt Ze naar me en vraagt liefjes “En mijn lief.. lekker geslapen?” Ik probeer te antwoorden, maar veel intelligents krijg ik er niet uit, zo met die gag in mijn mond… Mijn moeilijkheid bemerkend, is Ze zo attent om de gag uit te doen, zodat ik alsnog kan zeggen dat ik best lekker geslapen heb (leugentje om bestwil?). Langzaam bevrijd Ze me van mijn andere boeien en kan ik het bed uit, om voor Haar een lekker ontbijtje te gaan maken. Twee sinaasappeltjes uitpersen, kopje thee en drie boterhammetjes. Snel maak ik het ontbijt voor Haar eerst gereed, zin in straf heb ik zo vroeg op de ochtend nog niet echt… Heb ik wel de juiste smaak thee gekozen? Weten doe ik het niet.. Straks wel… Daar hoor ik Haar al beneden komen. Snel graai ik voor mezelf ook een paar boterhammen en zorg dat Zij zo aan tafel kan. Gelukkig heb ik de juiste thee uitgekozen, want in het voorbijgaan fluisterde Ze me net al toe dat ik maar beter de juiste thee gekozen kon hebben, want ‘anders zou ik de gevolgen wel merken….’ fluisterde Ze, terwijl Ze even gemeen in mijn tepel kneep.

Na een ontbijt dat ik voor de verandering overleeft heb zonder straf te krijgen, is het tijd om aan te kleden en me gereed te maken om te gaan winkelen… of eigenlijk beter gezegd, mezelf gereed te maken om voor Haar pakezeltje te spelen in de stad… Maar mij zal je niet horen protesteren hoor, ik kijk wel gauw uit… Mijn kleding heeft Meesteres al voor me uitgezocht. Of ik direct blij ben met Haar keuze, dat weet ik zonet nog niet… Laat me even beschrijven wat ze voor me in gedachten heeft: een latex slipje met ingebouwde dildo… hoewel het zeker in het begin een fijn gevoel is, ben ik dat ding na een paar uurtjes toch écht wel beu, hoor! Maar ja, ik heb me maar te schikken in Haar wensen. Nadat ik mezelf in het slipje geworsteld heb, is het tijd om te kijken wat Ze nog meer voor mij heeft uitgezocht. Een prik-BH… *Auch*, zeker als ik hem een tijdje aan heb en veel pakjes voor Haar moet dragen. De rest van de kleding valt gelukkig wel mee. Hoewel wat aan de kleine kant, verbergt het voor mijn idee toch genoeg dat ik redelijk zelfverzekerd over straat kan.

Winkelen met Meesteres is altijd een avontuur apart… Steeds moet ik opletten of ik wel de door Haar voorgeschreven anderhalve pas achter Haar loop. En verdraaid dat Ze het niet leuk vind om soms heel even in te houden; alleen om mij straf in het vooruitzicht te kunnen stellen! Zo’n dagje winkelen draait dus ook meestal op een aansluitend middagje straf uit. Maar ja, dan moet ik ook maar beter opletten, natuurlijk. Om een of andere reden vind Meesteres het altijd leuk om de auto een behoorlijk eind van de winkels vandaan te parkeren, zeker als Ze mij dit slipje laat dragen. Want elke stap die ik zet, voel ik die dildo in me bewegen. De eerste tijd is dat wel lekker, maar gaandeweg wordt het toch minder… Gaandeweg de ochtend voel ik mezelf dus ook steeds ongemakkelijker. Maar ik waak ervoor om erover te klagen, want dat levert alleen maar méér punten op, dan ik nu al verzameld heb! Lijdzaam onderga ik dus mijn lot, terwijl ik beetje bij beetje genoeg strafpunten verzamel om de komende middag ook meer dan [pijnlijk] intressant te maken…

Gelukkig begint het einde van Haar winkelwoede in zicht te komen en gaan we langzaam terug richting de auto en dus huis. Met lood in mijn schoenen volg ik Meesteres, nog steeds proberend de anderhalve pas afstand te houden, terug naar de auto en dus huis. Hoe vervelend het winkelen ook zijn mag, de middag vol straf en pijn die mij in het vooruitzicht gesteld is, zie ik toch ook niet echt zitten. Meesteres is mij iets te inventief in het bedenken van methoden om mij te straffen en te pijnigen. Zo heeft ze bijvoorbeeld het ‘rijzadel’, een stellage met daarop een soort smal paardrijzadel, waar precies in het midden een dildo is gemonteerd. Diegenen onder jullie die wel eens paardrijden, weten dat een zadel best lekker zit, mits je jezelf kan afzetten tegen het paard onder je. Dit zadel hangt dusdanig hoog, dat ik net niet meer bij de vloer kan en is zó smal, dat al mijn gewicht precies in mijn kruis terecht komt. En dat is na een korte tijd al behoorlijk pijnlijk! Toch houd ik vol en wordt ik na afloop van mijn verplichte tijd even liefdevol door Meesteres geknuffeld. Ze is trots op me omdat ik het heb volgehouden. Jammer genoeg is dit echter nog niet het einde van de middag en staan er dus nog meer ‘activiteiten’ op het schema. Zoals jullie als lezers vast al begrepen hadden, heb ik me na thuiskomst direct weer moeten ontkleden. Ook heb ik toen weer de standaard pols- en enkelboeien om gekregen, die meestal wel met een ketting aan elkaar verbonden zijn. Ik noemde het net ‘standaard’… Niet omdat deze regeling voor iedereen met een Meesteres geldt, maar omdat het voor mij het enige is, dat ik thuis dragen mag.

De rest van de middag wil Meesteres voor Haar gemak maar wat zaken combineren… Bondage en huishoudelijk werk gaan in Haar ogen namelijk uitstekend samen. Ik denk daar eigenlijk anders over, maar mijn mening wordt niet gevraagd of op prijs gesteld hierin. Om jullie een idee te geven hoe Meesteres bondage, pijn en huishoudelijk werk combineert, zal ik jullie een voorbeeld geven. Meesteres bezit een aantal klemmetjes, met daaraan een eindje ketting. Twee van deze klemmetjes worden op essentiële plaatsen in mijn kruis geklemd en het andere einde van het kettinkje wordt aan de enkelboei geklikt. Zolang ik stilsta niets aan de hand dus (afgezien van de ergens best wel lekkere pijn van de klemmetjes) maar zodra ik ga lopen, wordt er om en om aan de klemmetjes getrokken. Een soortgelijk idee past Ze toe op mijn tepels, alleen worden de kettinkjes dan aan mijn polsboeien geklikt. Op deze wijze uitgerust, mag (lees: moet) ik dus maar even de kamer gaan stoffen of zo. Vooral de plekjes boven mijn hoofd mag ik niet vergeten. Had ik al gezegd dat de kettinkjes tussen mijn tepels en mijn polsen korter zijn dan mijn armen lang?

De rest van de middag verloopt gelukkig vrij rustig en tegen het einde van de middag ga ik de voorbereidselen voor een lekkere maaltijd maken. Gebakken aardappeltjes, een frisse salade en, op hoop van zegen, een medium gebakken steak. Op hoop van zegen, inderdaad! Is de steak te gaar of juist niet, dan levert mij dat direct weer de nodige strafpunten op. Netjes dek ik voor Meesteres de tafel en maak voor mijzelf ook wat te eten gereed. Door alle ‘activiteiten’ van vanmiddag zit ik een ietwat ongemakkelijk, maar toch smaakt mijn eten me opperbest. De avond begint te vallen en Meesteres besluit vanavond eerst een beetje televisie te kijken, voordat Ze zich weer actief met mij gaat bezighouden. Nadat ik de afwas – hoe kan het ook anders: in mijn eentje! – gedaan heb, ga ik Meesteres vragen of ik Haar nog ergens mee kan behagen. Uiteraard kan ik dat. Allereerst met een kopje thee en iets lekkers voor daarbij. Over de keuze van de thee hoef ik me nu geen zorgen te maken, want ze geeft me precies op welke smaak Ze wil. Nadat ik Haar de thee en het lekkers gebracht heb, krijg ik toestemming om mezelf even te ontspannen. Opgelucht rol ik me dan ook op aan Haar voeten. Voor het eerst vandaag heb ik heel even de kans om zonder bondage of restricties te genieten van de beperkte vrijheid die ik heb. Niet dat ik bezwaren heb tegen onze manier van leven, hoor. In het geheel niet! Tenslotte heb ik er ook zelf voor gekozen. Terwijl ik zo een beetje lig te mijmeren over mijn gevoelens, merk ik dat Meesteres Haar voeten behaaglijk tegen mijn rug legt. Een zalig gevoel vind ik dat, zo aan Haar voeten te mogen liggen.

Na een half uurtje of een uurtje – precies weet ik het niet – duwt Ze zachtjes tegen mijn rug. Een teken voor mij om op te staan en me gereed te maken mee te gaan naar boven. Op de klok kijkend zie ik dat het nog geen tijd is om te gaan slapen. Veel te vroeg nog. Mentaal begin ik me voor te bereiden op een sessie. Ik hoop een beetje op de zweep, want dat vind ik best lekker, maar uiteraard is de beslissing over wát er gebeurd niet aan mij. Meesteres heeft schijnbaar door dat ik aan de zweep loop te denken en fluistert zachtjes in mijn oor: “Je hebt je vandaag erg goed gedragen, hiervoor zal je beloond worden. Misschien niet op de manier die je hoopt, maar beloond zal je worden.” Tegelijkertijd trok Zij eventjes zachtjes aan mijn ondertussen danig versleten Collar, iets dat eigenlijk geheel geen Collar genoemd kan worden, maar meer een halsband. Wat het eigenlijk ook is, een hondenhalsband om precies te zijn. Ik vraag me af wat Ze in hemelsnaam met me van plan is en besluit om me maar gewoon over te geven en alles over me heen te laten komen. Meesteres bemerkt mijn overgave en glimlacht nog een laatste keer naar me, voordat ze me teder een kus geeft en blinddoekt. Langzaam neemt Ze me bij de hand en voert mij onze speelkamer in. Ik ben hier al zo vaak geweest, dat ik de weg die we nu gaan blindelings herken als de route naar het kruis. Blij ben ik dat mijn hoop bewaarheid wordt; ik zal met de zweep krijgen en inderdaad besluit Meesteres om mij flink met de zweep te verwennen. Na de – in mijn ogen veel te kort durende – sessie aan het kruis, gebied Meesteres mij om te knielen. Nog steeds geblinddoekt, wacht ik af wat Meesteres nu toch van plan is.

Plotseling slaat de schrik mij om het hart, want ik voel Haar zachte handen rommelen met de sluiting van mijn Collar en doet hem twee tellen later af… “Meesteres?” fluister ik geschrokken. “Stil!” komt er als antwoord. Ik voel Haar handen onder mijn kin en ik wordt gedwongen om omhoog te kijken – niet dat ik veel zie met blinddoek – en wordt door Meesteres stevig op mijn mond gekust. Heel kort daarna voel ik koud metaal tegen mijn keel… *Klik* Een voorzichtig trekje dat Meesteres aan het metaal geeft, laat mij merken dat het een stalen Collar is. Tegelijk wordt mij mijn blindoek afgenomen en kan ik in de spiegel voor mij zien, dat ik nu inderdaad een stalen Collar draag. Liefdevol kijkt Meesters op mij neer “Ik zei toch dat je beloond zou worden? Je oude Collar was hard aan vervanging toe en dus krijg je van Mij deze nieuwe.” Ik ben in de zevende hemel en moet tegelijk huilen om het lieve gebaar. Emotioneel als ik ben, beslist Meesteres dat het tijd is om te gaan slapen. Even later liggen we samen op bed, Meesteres een beetje op mijn kant van het bed, want ik kan tenslotte niet bij Haar kruipen omdat ik weer zoals gewoonlijk vast lig. Even later vallen we samen in slaap.

Langzaam wordt ik weer wakker na de zoveelste nacht onrustige slaap, de zoveelste nacht dat ik door mijn Meesteres gedwongen wordt om geboeid aan het bed te slapen.

Heb ik gedroomd of was het werkelijkheid? Dan voel ik het vreemde koude metaal rond mijn nek… Mijn nieuwe Collar!